Intense zoetstoffen geven producten een zoete smaak, maar leveren geen of heel weinig calorieën. Ze worden namelijk niet verteerd door het lichaam. De stoffen staan ook bekend als non-nutritieve zoetstoffen, intense zoetstoffen, high intensity sweeteners, high potency sweeteners, of alternatieve zoetstoffen.

 

De eerste intense zoetstof, saccharine, werd in 1878 ontdekt. Sindsdien is er een groot aantal vergelijkbare stoffen op de markt gekomen en verwerkt in voedingsmiddelen. Enkele voorbeelden zijn cyclamaat, aspartaam, acesulfaam K, neohesperidine DC, thaumatine, sucralose and alitaam.

 

De consumptie van intense zoetstoffen neemt toe als gevolg van de toenemende vraag van de consument naar voedingsmiddelen en dranken met minder calorieën. Uit een Amerikaanse studie komt naar voren dat de consumptie van caloriearme voedingsmiddelen en dranken onder mensen van achttien jaar en ouder de afgelopen tien jaar is verdubbeld. Het toenemende gezondheidsbewustzijn bij de consument en technologische ontwikkelingen stimuleren de verdere ontwikkeling van nieuwe en beter smakende caloriearme voedingsmiddelen en dranken. 

 

Meer informatie over intense zoetstoffen:

 

www.sweeteners.org

www.aspartame.net